|
سلام
یه وقتایی یه چیزائی یا یه کسانی باعث میشن به یه جاهائی برسی که هیچ وقت دوست نداری برسی یا همیشه ازش فرار کردی!
یه روزی اینجا درست شد تا جائی باشه برای نوشتن خاطرات! برای تقسیم دوستیها یا شایدم محکم تر کردنشون! ولی حیف که ما آدما همیشه خودمون رو میسپاریم دست دنیا! در حالی که فکر میکنیم خیلی زرنگیم یا خیلی شجاعیم و میتونیم قرن و دنیا و زندگی و زمان رو عوض کنیم! ولی حتی نمیتونیم کوچیکترین تغییری توی خواسته ها یا زندگی خودمون بدیم!
همیشه منیم! من ، من ، من! پس چرا من به فکر تو نیستم؟ نمیدونم!
میگم تو دوستمی! ولی چه فایده که حرف زدن به هیچ دردی نمیخوره، پس عملمون کو؟
وقتی این وبلاگ درست شد من با خودم گفتم تا زمانی که دوستی ها پابرجاست اینجا خواهد موند ولی افسوس که دوستی ها هم چندان پا برجا نموند! ولی این وسط هیچ مقصری نیست!
خیلی چیزها دارم... ولی نمیتونم بگم! خیلی حرفها گفتنی نیست! دیدنیه .. کافیه یه نگاه به همین وبلاگ متروک شده! بندازید تا بفهمید من چی میگم.
با شمام ... دوست داری خاطرات رو مرور کنی؟ یک نگاه به آرشیو بنداز، به روزی که دوستی ها ساده بودن و هنوز پا برجا بودن، خدایا ازت ممنونم که این دفتر خاطرات کوچیک رو دادی که بشه خاطرات کوچیک و شاد رو توی اون مرور کرد! خدایا ازت ممنونم که همین خاطرات رو برای انسان ها گذاشتی والا اونا چی کارمیکردن؟ مجبور بودن همیشه در غم خودشون زندگی کنن، تنهای تنها ولی الان خاطراتشون هست و امیدشون!
خدایا ازت ممنونم که نوشتن رو درست کردی!
خداحافظ
|
